ห่านเป็นเห็ดที่กินได้วิธีการรับรู้และเตรียมห่าน?

ห่านเป็นเห็ดที่กินได้ แม่บ้านหลายคนรู้วิธีเตรียมห่านเพื่อให้มีรสชาติอร่อยและมีกลิ่นหอม ห่านหมักยังคงครองอำนาจในโปแลนด์ ด้วยการพาสเจอร์ไรส์คุณสามารถเพลิดเพลินได้ตลอดทั้งปีแม้ในฤดูหนาว ตรวจสอบสูตรวิธีเตรียมห่านหมักและวิธีทำความสะอาดห่านอย่างถูกต้อง

ห่านเป็นเห็ดที่กินได้ซึ่งมีจำนวนมาก แม้แต่คนเก็บเห็ดที่มีประสบการณ์ก็ยังไม่คุ้นเคยกับแท่งโลหะทุกประเภท เนื่องจากความจริงที่ว่าหลายพันธุ์ของพวกเขามีสีเทาหมวกรูปกรวยจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะสับสนห่านพิษกับห่านที่กินได้ ความผิดพลาดดังกล่าวอาจส่งผลให้ห่านเป็นพิษร้ายแรงและถึงขั้นเสียชีวิตได้ เห็ดแต่ละชนิดที่เราพบในป่าควรได้รับการตรวจสอบหลาย ๆ ครั้งเพื่อให้แน่ใจว่ามันไม่เป็นอันตรายต่อเรา

GOOSE ที่กินได้

ห่านไม่มีรูปร่าง (ไตรโคโลมาปอร์เทนโตซัม)

$config[ads_text1] not found

ห่านชนิดนี้พบได้ในป่าสนและป่าเต็งรัง มักจะเติบโตภายใต้ต้นสนและต้นสน เกือบตลอดเวลาในกลุ่ม มักจะอยู่ร่วมกับห่านเขียว การเร่งรีบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเห็ดเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงเดือนกันยายนถึงธันวาคม

ลำตัวของห่านไม่มีรูปร่างยาว 10 ซม. และกว้าง 2.5 ซม. ในห่านอายุน้อยมีลักษณะเป็นเส้น ๆ เล็กน้อยจากนั้นว่างเปล่าและเปลือยเปล่า เป็นสีขาวมีจุดสีเหลืองเขียวในบางแห่ง ห่านที่ไม่มีรูปร่างมีรูประฆังบางครั้งก็มีฝาปิดครึ่งวงกลม เมื่อเชื้อรามีอายุมากขึ้นพวกมันมักจะนูนขึ้นโดยมีโคกทื่ออยู่ด้านบนสุด มีสีน้ำตาลเทาตัดกับสีเหลืองและเกือบดำเป็นริ้ว ๆ การปล่อยสปอร์ผิดรูปเป็นสีขาว

ห่านที่ผิดรูปร่างมีเนื้อ:

• ขาวหรือเทา (เทา - เหลืองใต้ผิวหมวก)
• ด้วยรสชาติอ่อน ๆ
• มีกลิ่นเพลี้ยแป้ง

มีความเป็นไปได้สูงที่จะทำให้ห่านที่ไม่มีรูปร่างสับสนกับเชื้อราชนิดอื่นเนื่องจากมีพิษหลายชนิด ดังนั้นการเก็บห่านจึงแนะนำให้ใช้เฉพาะกับผู้ที่รู้จักสัตว์แต่ละชนิดเป็นอย่างดี เนื่องจากการกำกับดูแลแทนที่จะเป็นห่านที่ไม่มีรูปร่างในป่าคุณสามารถพบห่านเสือ (ไตรโคโลมาพาดินัม) หรือห่านสบู่ (ไตรโคโลมาซาโปนาเซียม) มีพิษสูงและไม่สามารถรับประทานได้ หลังสามารถรับรู้ได้โดยการถูที่ด้านล่างของเพลา จากนั้นจะเปลี่ยนเป็นสีแดง นอกจากนี้ยังมีกลิ่นสบู่ที่สามารถช่วยคุณเลือกระหว่างเห็ดพิษกับเห็ดที่ต้องการได้ ข้อผิดพลาดอีกประการหนึ่งของห่านที่ผิดรูปร่างอาจเกิดจากพริกไทย / ก้านห่านที่มีพิษเล็กน้อย (Tricholoma virgatum) แต่อันนี้เรียวกว่า เขามีหมวกสีเทาขี้เถ้ามีโคกรูปกรวยเหงือกสีเทาและเนื้อแตก ที่ดีที่สุดห่านที่ผิดรูปร่างถูกเข้าใจผิดว่าเป็นดิน (Tricholoma terreum) หลังนี้โดดเด่นด้วยพื้นผิวหมวกที่เป็นเกล็ดและเหงือกที่หายากกว่า แต่มันกินได้ ท้ายที่สุดมันมีรสชาติที่แย่ลงและแสดงออกน้อยกว่ามาก

ห่านที่ผิดรูปร่างเช่นเดียวกับเห็ดที่เหลือเข้ากันได้ดีกับเนื้อสัตว์ ในตัวของมันเองหลังจากการอบชุบด้วยความร้อนแล้วก็สามารถเป็นอาหารที่สมบูรณ์ได้ แต่ตัวอย่างเช่นนอกเหนือจากเนื้อซี่โครงหมูอบกับหัวหอมในชีสสีเหลืองแล้วมันจะกลายเป็นอาหารค่ำที่น่าสนใจตามฤดูกาล

ห่านวิลโลว์ (ไทรโคโลมาซิงกูลาตัม)

ห่านชนิดนี้มักพบในป่าโกงกางใต้ต้นไม้ผลัดใบ: วิลโลว์เบิร์ช ผื่นที่ใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นในช่วงเดือนกรกฎาคมถึงตุลาคม

ลำต้นของห่านวิลโลว์มักยาวได้ถึง 8 ซม. และกว้าง 1.5 ซม. มีวงแหวนที่มีขนเล็กน้อยและเกือบจะเป็นหนังที่มีโครงสร้างเป็นเส้นใยอยู่ด้านล่าง เมื่อเชื้อรามีอายุมากขึ้นมันจะว่างเปล่าและเปลือยเปล่า จะมีสีขาว หมวกของห่านมีเนื้อบางและนูน บางครั้งแผ่ออกโดยมีโคกเล็ก ๆ อยู่ตรงกลาง มีสีเทาซีดหรือสีน้ำตาลเทา ขอบของมันงอลงและมีฝาปิดสีขาวปกคลุม ผิวพรรณไม่เปล่งปลั่ง มันแห้งและตกสะเก็ด การปล่อยสปอร์ของห่านวิลโลว์เป็นสีขาว วิลโลว์ห่านมีเนื้อ:

• เข้มงวด
• ขาว (เหลืองเล็กน้อยในเห็ดที่มีอายุมาก)
• มีกลิ่นเพลี้ยแป้ง

มีความเป็นไปได้สูงที่จะทำให้ห่านวิลโลว์สับสนกับเชื้อราชนิดอื่นเนื่องจากมีพิษเป็นสองเท่า ดังนั้นการเก็บลิ่มสีเทาหรือสีดำไว้ในหมวกจึงแนะนำให้ใช้เฉพาะกับผู้ที่จดจำสายพันธุ์ของพวกมันได้เป็นอย่างดี โดยการดูแลแทนห่านวิลโลว์คุณสามารถเก็บในป่าได้เช่นห่านเสือที่มีพิษ (ไตรโคโลมาพาร์ดินัม) หรือห่านพริกไทยที่มีพิษเล็กน้อย / ห่านหนู (ไตรโคโลมาพรหมจารี)

$config[ads_text3] not found

ห่านวิลโลว์รสชาติดีมากเมื่อเสิร์ฟในรูปแบบที่เรียบง่ายที่สุดเช่นตุ๋นในเนยกับเกลือและพริกไทยเสิร์ฟพร้อมมันฝรั่งหรือขนมปัง

ห่านหมุน (Tricholoma orirubens)

ห่านชนิดนี้ส่วนใหญ่เกิดในป่าผลัดใบและป่าสนไม่ว่าจะเป็นเดี่ยว ๆ หรือเป็นกลุ่มส่วนใหญ่มักอยู่ใต้ต้นบีช ผื่นที่ใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นในช่วงเดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน แกนกลางของห่านแดงมักมีความยาว 6 ซม. และกว้าง 1.5 ซม. สีขาวนวลมีเส้นใยสีเทาหรือน้ำตาลดำ มีเกล็ดสีดำและน้ำตาล (บางครั้งเป็นสีชมพู) มักจะเบากว่าที่ขอบ การปล่อยสปอร์ของห่านที่มีสีแดงเป็นสีขาว

ห่านสีแดงมีเนื้อ:

• มีกลิ่นและรสเพลี้ยแป้ง
• ขาว
• ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงในการจัดเก็บ

มีความเป็นไปได้สูงที่จะทำให้ห่านแดงสับสนกับเชื้อราชนิดอื่นเนื่องจากมีพิษเป็นสองเท่า คุณสามารถเก็บมันในป่าแทนได้เช่นห่านเสือมีพิษ (ไตรโคโลมาพาร์ดินัม) หรือห่านพริกไทยที่มีพิษเล็กน้อย / ห่านหนู (ไตรโคโลมาพรหมจารีย์) อย่างไรก็ตามเนื้อของเห็ดเหล่านี้จะไม่เปลี่ยนเป็นสีแดง

หากคุณชอบซอสครีมคุณสามารถทำโดยใช้แท่งสีแดง สิ่งที่คุณต้องทำคือมีเห็ดเนยครีมสำหรับซอสหัวหอมกระเทียมและเครื่องเทศเพื่อลิ้มรส ส่วนผสมทั้งหมดต้องตุ๋นในกระทะเพื่อให้ได้ความสม่ำเสมอที่เหมาะสม คุณสามารถรวมซอสนี้กับอาหารจานโปรด ควรเสิร์ฟแบบอุ่นทันทีหลังการเตรียม

ห่านหาอาหาร (ไตรโคโลมา eqestre)

ห่านเหล่านี้เติบโตอย่างอุดมสมบูรณ์ที่สุดบนพื้นที่ทรายในป่าสน ทั้งในกลุ่มและรายบุคคล. ผื่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขาเกิดขึ้นในช่วงเดือนตุลาคมถึงธันวาคม ห่านเขียวหายากเพราะผลไม้เกือบทั้งหมดพัฒนาอยู่ใต้ดิน มีเพียงหมวกเท่านั้นที่ยื่นออกมาจากตะไคร่น้ำ / หญ้า

แกนกลางของอาหารสัตว์สีเขียวมักยาวได้ถึง 9 ซม. และกว้าง 3 ซม. ในเห็ดอายุน้อยจะมีเส้นใยและส่วนที่ยื่นออกมาตามยาว ต่อมามันจะแบนหัวโล้นและมีสีเหลืองหรือเขียวเหลือง หมวกของห่านมักจะลื่นซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกมันปนเปื้อนด้วยทรายเกือบตลอดเวลา (ด้านล่างนี้เป็นข้อมูลเกี่ยวกับวิธีทำความสะอาดแท่งโลหะอย่างง่ายดาย) มีสีเหลืองเขียวหรือเหลืองน้ำตาล ตรงกลางมีสีเข้มขึ้นและบิดงอ การปล่อยสปอร์ในห่านเขียวเป็นสีขาว

ห่านหาอาหารมีเนื้อ:

• ยาก
• บอบบาง
• ขาว (ใต้เปลือกหมวกเหลืองมะนาว)
• ไม่เปลี่ยนสีหลังตัด
• มีกลิ่นเพลี้ยแป้ง
• ด้วยรสชาติที่หวานและบ๊อง

มีความเป็นไปได้สูงที่จะทำให้ห่านที่ไม่มีรูปร่างสับสนกับเชื้อราชนิดอื่นเพราะมันมีพิษเป็นสองเท่า มันคือห่านกำมะถัน (Tricholoma sulphureum) อย่างไรก็ตามมีลักษณะเป็นเหงือกที่หายากและมีขนาดผลเล็กกว่า นอกจากนี้ยังมีเนื้อสีเหลืองกลิ่นเหม็น

ห่านเขียวเป็นเห็ดชนิดหนึ่งที่มีรสชาติหวานและบ๊องเล็กน้อยเข้ากันได้ดีกับอาหารประเภทไข่ บนพื้นฐานของแท่งโลหะเหล่านี้คุณสามารถเตรียมการบรรจุไข่ได้

ห่านฤดูใบไม้ผลิ (georgii ไตรโคโลมา)

ห่านชนิดนี้พบได้ในทุ่งหญ้าทุ่งหญ้าป่าไม้และสวนผลไม้ มันเติบโตเป็นกลุ่มหรือเดี่ยว บางครั้งเขาก็สร้างวงล้อปีศาจ ผื่นที่ใหญ่ที่สุดของลิ่มเลือดประเภทนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ปลายเดือนเมษายนถึงต้นเดือนมิถุนายน ในภูเขาหลังจากนั้นเล็กน้อยตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกลางเดือนกรกฎาคม

ก้านของห่านที่ไม่มีรูปร่างมักจะยาวได้ถึง 9 ซม. และกว้างประมาณ 3.5 ซม. ในห่านหนุ่มมีรูปร่างคล้ายถัง ต่อมาจะเต็มรูปทรงกระบอก สีขาวหรือสีครีมและสีเหลืองสนิมที่ด้านล่าง หมวกของห่านฤดูใบไม้ผลิในเห็ดที่อายุน้อยมีรูปร่างของกรวยทื่อหรือระฆัง ในเห็ดที่โตเต็มที่จะมีลักษณะนูนและแบน ก่อนอื่นให้ใช้สีขาวหรือครีม ต่อมาจะกลายเป็นสีน้ำตาลอมเหลือง การปล่อยสปอร์ของห่านสปริงเป็นสีขาว

ห่านสปริงมีเนื้อ:

• เข้มงวด
• บริษัท
• ฉ่ำ
• สีขาว
• ไม่เปลี่ยนสีหลังตัด
• มีกลิ่นเพลี้ยแป้ง

มีความเป็นไปได้สูงที่จะทำให้ห่านสปริงสับสนกับก้อนอิฐ เป็นเชื้อราที่มีพิษร้ายแรง เหมือนห่านเมื่อยังเด็กจะมีสีขาว มันยากกว่าที่จะทำผิดพลาดนี้ในกรณีของตัวอย่างปลากะรังอิฐรุ่นเก่าเนื่องจากหมวกของมันจะกลายเป็นสีน้ำตาลแดงตามอายุและเหงือกจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล หากคุณไม่แน่ใจเกี่ยวกับเห็ดทั้งสองชนิดนี้โปรดจำไว้ว่าเห็ดพิษจะเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อโครงสร้างของเนื้อเสียหาย

ห่านลำตัวดิน (Tricholoma terreum)

มักเกิดในดินปูนใต้ต้นสน การเร่งรีบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเห็ดเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงเดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน

แกนกลางของห่านลิ้นมังกรมักมีความยาว 8 ซม. และกว้างประมาณ 1 ซม. ในห่านอายุน้อยจะเปราะและต่อมาจะกลายเป็นโพรงเรียบและแตกแขนงที่ด้านบน สีขาวและสีเทาอมฟ้าในสถานที่ต่างๆ หมวกของห่านที่ทำจากดินเป็นรูประฆังกางออกในเวลาต่อมา มักจะมีโคกที่ทึบ มีสีเทาอ่อนหรือเข้ม ผิวหนังของเชื้อรานี้มีลักษณะเป็นเส้น ๆ หรือเป็นเกล็ด การปล่อยสปอร์ของห่านผิดรูปร่างเป็นสีขาว

ห่านลำใยมีเนื้อ:

• ไม่เปลี่ยนสีขณะตัด
• ผอม
• เปราะ
• ขาว - เทา
• ด้วยรสชาติอ่อน ๆ
• มีกลิ่นที่อ่อนแอและไม่เป็นแป้ง (ลักษณะสำหรับแท่ง)

มีความเป็นไปได้สูงที่จะทำให้ห่านชนิดนี้สับสนกับเชื้อราชนิดอื่นเนื่องจากมีพิษเป็นสองเท่า ดังนั้นการเก็บลิ่มสีเทาหรือสีดำไว้ในหมวกจึงแนะนำให้ใช้เฉพาะกับผู้ที่จดจำสายพันธุ์ของพวกมันได้เป็นอย่างดี คุณสามารถเก็บห่านป่าได้เช่นกันเช่นห่านเสือที่มีพิษ (กลิ่นต่างจากเพลี้ยแป้ง) หรือพริกไทย / ก้านห่านที่มีพิษเล็กน้อย

ห่านแผ่นดินเหมาะสำหรับการหมัก สิ่งที่คุณต้องทำคือทำของดองแบบดั้งเดิมที่อร่อยด้วยน้ำน้ำส้มสายชูน้ำตาลเกลือเครื่องเทศพริกไทยและใบกระวานจากนั้นคุณจะสามารถเพลิดเพลินกับรสชาติของเห็ดที่เก็บได้แม้ในช่วงฤดูหนาวด้วยการกินห่านหมักจากโถ

วิธีทำความสะอาดแท่งโลหะ

1. ทำความสะอาดลิ่มในป่าก่อนโดยกำจัดเข็มใบไม้และตะไคร่น้ำที่ไม่จำเป็นออกไป
2. หลังจากกลับถึงบ้านแล้วให้เริ่มทำความสะอาดแท่งโลหะทันทีเพื่อไม่ให้สิ่งสกปรกแห้งมากยิ่งขึ้น
3. ล้างห่านทั้งหมดให้สะอาดภายใต้น้ำไหลให้แน่ใจอีกครั้งว่าเห็ดที่คุณเก็บมานั้นกินได้
4. หากคุณไม่สามารถกำจัดคราบทั้งหมดได้คุณสามารถทิ้งชิ้นงานไว้ในน้ำให้นานขึ้นและทำความสะอาดหลังจากนั้นสักครู่ หรือช่วยตัวเองด้วยผ้าเปียกหรือมีดกำจัดบริเวณที่ปนเปื้อนมาก

GOOSE ที่เป็นพิษ

Tiger Goose - ห่านเสือ (ไตรโคโลมาพาร์ดินัม / พาร์ดาโลทัม)

พบได้ในป่าสนและป่าผลัดใบ มันเติบโตเดี่ยวหรือหลายชุด ไม่ค่อยพบในกลุ่มใหญ่ การเร่งรีบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเห็ดเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม ไม่พบห่านเสือบ่อยนัก แต่ในสถานการณ์เช่นนี้เนื้อผลที่อ้วนและอวบอ้วนจะล่อใจผู้เลือกเห็ดด้วยรูปร่างหน้าตา

ห่านเสือมีลำตัวยาวไม่เกิน 8 ซม. และกว้าง 3.5 ซม. มันเป็นทรงกระบอกที่มีผิวเป็นเส้นใยในเห็ดอ่อนและหัวล้านในเห็ดที่มีอายุมาก ฐานของมันเป็นสนิมเหลือง เขามีหมวกสีน้ำตาลเทาที่มีเส้นใยเส้นใยสีเงินสีเทาหรือสีเทาดำซึ่งเรียงกันอย่างหนาแน่นที่สุดตรงกลาง ในห่านหนุ่มหมวกเป็นรูประฆัง บี้ในผู้สูงอายุ. การปล่อยสปอร์ของห่านเสือเป็นสีขาว

ห่านเสือมีเนื้อ:

• ไม่เปลี่ยนสีหลังตัด
• ที่มีรสอ่อนและอ่อน (อย่าลอง!)
• มีกลิ่นเพลี้ยแป้งที่น่ารื่นรมย์ แต่ไม่เด่นชัด
• ขาว (มีสีเทาเล็กน้อยใต้ผิวหนัง)

ห่านเสืออาจสับสนกับเห็ดไม่กี่ชนิด ตัวอย่างเช่นมันคล้ายกับห่านที่กินได้ซึ่งจะเปลี่ยนเป็นสีแดง ตรงกันข้ามเป็นเห็ดที่มีพิษร้ายแรง ในระยะเริ่มแรกพิษจะแสดงออกมาพร้อมกับอาการท้องร่วงและปวดท้องคล้ายจุกเสียดเป็นเวลานาน

Gąska pepperna / Gąskarózgowata (Tricholoma virgatum)

ห่านชนิดนี้พบได้ในป่าสนซึ่งไม่ค่อยพบในป่าผลัดใบ เขาชอบดินเปรี้ยวมากที่สุด ผื่นที่ใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นในช่วงเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม

ห่านสัตว์ฟันแทะมีความยาวลำตัวได้ถึงประมาณ 8 ซม. และกว้างประมาณ 2 ซม. เป็นทรงกระบอกหรือหนาขึ้นเล็กน้อย มีโครงสร้างเป็นเส้น ๆ และมีสีขาวหรือเทา หมวกมีลักษณะเป็นทรงกรวยแหลม เป็นสีเทาหรือเทาเมทัลลิก คุณสามารถเห็นเส้นใยสีเข้มอยู่บนนั้น ขอบพับลงด้านล่าง ผิวของมันเนียนและเมื่อแห้งก็จะส่องแสงในแสงแดด การปล่อยสปอร์มีสีขาว

ห่านพริกไทย / ห่านห่านมีเนื้อ:

• มีกลิ่นคล้ายหัวไชเท้า
• ด้วยรสชาติที่เผ็ดร้อน (อย่าลอง!)
• ขาว (มีสีเทาเล็กน้อยใต้ผิวหนัง)

ห่านเสือสามารถสับสนกับห่านร้อน (trichiloma sciodes) ซึ่งมีพิษเช่นกัน การรับประทานเห็ดเหล่านี้ก่อให้เกิดอาการคล้ายกัน ในกรณีนี้เราอาจตัดสินผิดพลาดและคิดว่าดีและอร่อยเพราะมีลักษณะคล้ายกับแท่งที่กินได้หลายชนิด ดังนั้นก่อนรับประทานเห็ดใด ๆ ควรตรวจสอบหลาย ๆ ครั้งว่าเหมาะสมต่อการบริโภคหรือไม่

แหล่งที่มา:
1. , เห็ดที่กินได้และมีพิษเป็นสองเท่า - คู่มือสำหรับคนเก็บเห็ด "Hans E.Laux, วอร์ซอ
2. ,, Grzyby "Aurel Dermek, Publishing Sport and Tourism, Warsaw 1981
3. , พจนานุกรมแห่งธรรมชาติ - Grzyby "Helmut และ Renate Grunert แปลโดย Jadwiga Kozłowska, GeoCenter Publishing, Warsaw